ثبت دامنه های فارسی (IDN)

نام دامنه‌های فارسی

عادت کرده‌ایم و تقریباً برایمان بدیهی شده است که محیط اینترنت را باید به زبان انگلیسی درک کنیم. این امر از ساده‌ترین قسمت اینترنت که انتخاب نام دامنه است آغاز می‌شود. همه‌ی ما یاد گرفته‌ایم که باید آدرس وب سایت را در مرورگر با الفبای انگلیسی واردکنیم. اما شاید بتوانیم کم کم این موضوع را به فراموشی بسپاریم. مدتی است که امکان ثبت دامنه به زبان‌های مادری و با الفبای محلی به وجود آمده است.

نام دامنه‌های بین‌المللی شده (IDN)

نام دامنه‌های بین‌المللی شده (Internationalised Domain Names) به نام دامنه‌هایی که گفته می‌شود که به جای الفبای انگلیسی به زبان مادری هر کاربر اینترنت نشان داده می‌شود.سیستم نام دامنه در اصل برای کار با تعداد کاراکتر محدودی که در زبان انگلیسی استفاده می‌شوند طراحی شده است و انواع کاراکترهای دیگری را که در زبان‌های دیگر نوشته شده اند را نمی‌شد در نام دامنه‌ها استفاده کرد. استاندارد IDN برای حل این مشکل و گسترش آزادی استفاده از زبان‌های مادری در اینترنت توسعه داده شده است. امکان ثبت دامنه‌های فارسی نیز در سیستم جدید نام‌گذاری دامنه‌ها به وجود آمده است.

مزایای ثبت دامنه‌های IDN به زبان فارسی

  • با ثبت یک دامنه‌ی فارسی می‌توانید با زبان مادری وب‌سایت خود را به کاربران‌تان معرفی کنید. کاربر معمولاً در کار با زبان مادری خود راحتی بیش‌تری نسبت به زبان بیگانه احساس خواهد کرد.
  • نام دامنه‌های فارسی جدیدند و ثبت اسامی مورد نظر آسان است. بیش‌تر نام دامنه‌های بامعنی COM. و NET. با الفبای انگلیسی ثبت شده‌اند. اما بیش‌تر نام‌های ساده به زبان فارسی هنوز ثبت نشده‌اند؛ پس راحت‌تر می‌توانید نام دامنه‌ی مورد نظرتان را ثبت کنید.
  • می‌توانید نام خودتان یا شرکت‌تان را با همان املایی که در مکاتبات‌تان به زبان فارسی استفاده می‌کنید ثبت کنید. پیدا کردن وب‌سایت شما با نام فارسی‌اش بسیار راحت‌تر است؛ زیرا همه‌ی کاربران با املای نام دامنه‌ی فارسی شما آشنا هستند اما همان نام را با الفبای انگلیسی یا مثلاً پینگلیش به روش‌های متفاوتی می‌توان تایپ کرد.
  • موتورهای جست‌جو برای کاربرانی که کلمه‌های فارسی را جست‌جو می‌کنند وب‌سایت شما را راحت‌تر پیدا می‌کنند و احتمال آن‌که رتبه‌های بهتری به شما تعلق بگیرد بیش‌تر است.
  • پسوندهای قابل ثبت به زبان فارسی

    هر رجیستری جداگانه درباره‌ی زبان‌هایی که پشتیبانی می‌کند تصمیم می‌گیرد. در حال حاضر امکان ثبت دامنه‌های فارسی با پسوندهای COM. و NET. فراهم است. هم‌چنین دامنه‌های کاملاً فارسی .ایران نیز توسط IRNIC ثبت می‌شود. این سیستم هنوز در حال گسترش است و احتمالاً در آینده‌ی نزدیک تعداد پسوندهای دامنه‌ای که قابل ثبت به زبان فارسی باشند افزایش پیدا خواهد کرد.

    چگونگی نمایش نام دامنه‌ی فارسی در مرورگر

    برای ایجاد هماهنگی بین فرمت نام دامنه‌های قدیمی که به فرمت ASCII بودند و نام دامنه‌های IDN که از مجموعه کاراکترهای یونیکد استفاده می‌کنند نام دامنه‌ی بین‌المللی احتیاج به یک معادل سازگار با استاندارد ASCII دارد. اگر پس از وارد کردن نام دامنه‌ی فارسی خود در بعضی مرورگرها به جای نام فارسی با مجموعه‌ای از کاراکترهای غریبه مواجه شدید نگران نشوید. این کاراکترها معادل اسکی (ASCII) نام دامنه‌ی شماست که مرورگر استفاده می‌کند و به آن Punycode گفته می‌شود. به علت جدید بودن سیستم‌های ثبت دامنه IDN ممکن است برای ثبت دامنه فارسی لازم باشد از معادل Punycode آن استفاده کنید. برای به دست آوردن Punycode دامنه‌ی مورد نظرتان می توانید به وب سایت شرکت VeriSign که مرجع اصلی ثبت دامنه های .COM است مراجعه کنید.

    کاراکترهای قابل استفاده و مقررات ثبت دامنه‌های فارسی

  • برای ثبت دامنه‌های فارسی می‌توانید از همه‌ی حرف‌های الفبای فارسی شامل «ء، ؤ، آ، أ، ئ، ة» و رقم‌های ۰ تا ۹، خط تیره و نیم‌فاصله استفاده کنید.
  • استفاده از فاصله مجاز نیست.
  • دامنه‌های فارسی نباید با عدد آغاز شوند یا به عدد ختم شوند.
  • نام دامنه‌های فارسی می‌توانند از ۳ تا ۳۰ کاراکتر باشند.
  • استفاده از حروف لاتین یا علایم سجاوندی، تنوین و تشدید و ساکن در ثبت دامنه فارسی مجاز نیست و کل کاراکترها باید به زبان فارسی باشند.
  • استفاده از صفحه کلید عربی برای شما مشکلی ایجاد نمی‌کند زیرا وقتی در هنگام ثبت دامنه زبان فارسی انتخاب شود کاراکترها خود به خود در هنگام ثبت دامنه به فارسی ثبت می‌شوند. با این حال بهتر است از صفحه کلید استاندارد فارسی استفاده کنید.
  • برای پیش‌گیری از مشکلات ثبت دو دامنه با املای مشابه در زبان‌هایی که از الفبای مشابه استفاده می‌کنند شما با ثبت یک دامنه‌ی فارسی در واقع ۶ دامنه ثبت کرده‌اید که به ظاهر و از لحاظ املا با هم هیچ تفاوتی ندارند ولی هر کدام با مجموعه کاراکترهای یک زبان (مثلاً فارسی، عربی، کردی، اردو و…) ایجاد شده‌اند.